گرديد وخداوند از راه لطف اين توفيق را ادامه داد كه على رغم گرفتارىهاى گوناگون بتواند اين عمل مهم را به پايان رساند . در تصحيح متن شرح باب حادي عشر فاضل مقداد از نسخ چاپ تهران سنگى وحروفى وچاپ بمبئي استفاده وبا نسخهء خطى كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به شمارهء 323 مقابله وبر مبناى انتخاب الأصحّ فالأصحّ متن مصحّح فرآهم آمده است . براي اينكه مبتديان از موضوع وهدف اين شرح آگاهى بر أساس گفتهء مؤلّف بيابند ترجمهء فارسي مقدمهء فاضل مقداد را در اينجا ياد مىكنيم : « سپاس خداوندى را كه فقر ممكنات دليل بر وجوب وجود أو ، واستوارى مصنوعات نشانهء توانائى وعلم اوست ، برتر از مشابهت جسمانيّات ، وبا جلالت قدسش منزّه از مناسبت ناقصات است . شكر مىكنيم أو را شكري كه أقطار زمين وآسمانها را پر كند ، وسپاس مىگوئيم أو را بر نعمت‌هاى متظاهر ومتواتر أو ، ويارى مىجوئيم از أو بر دفع سختىها وبر طرف ساختن رنج‌ها . ودرود بر پيمبر أو محمّد ( ص ) ، صاحب آيات وبيّنات ، كه با طريقت وشريعتش تكميل‌كننده همه كمالات است ، وبر خاندان أو كه بر شبهه‌ها وگمراهىها رهنمون هستند ، آنان كه خداوند پليدى را از ايشان برده واز لغزش‌ها آنان را پاك كرده درودى كه بر آنان پياپى باشد همچون پياپى بودن لحظه‌ها . أمّا بعد ، خداوند بزرگ جهان را بيهوده نيافريده تا از بازيگران باشد ، بلكه براي غايت وحكمتى آفريده كه آن براي نگرندگان آشكار است ، وآن غايت را به تعيين تصريح كرده آنجا كه گفته است : « نيافريدم پريان وآدميان را مگر براي اينكه پرستش كنند » پس واجب است بر هركه از جمله خردمندان است كه پروردگار جهانيان را پاسخ گويد وچون اين پاسخ گفتن بدون شناخت أو از روى يقين ناممكن است واجب است بر هر دانا ومكلّفى كه غافلان را آگاه وگمراهان را ارشاد كند با بيان مقدّماتى كه آموزنده وآشكاركننده است . از ميان اين مقدّمات مقدّمه‌اى است كه به يازدهمين باب ( - باب حادي عشر ) موسوم است از تاليفات شيخ وپيشواى ما ، امام عالم اعلم أفضل أكمل ، سلطان أرباب